Oczami przewodnika- Indie
Magda Gałecka poleca wyprawę do Indii, magicznego kraju hinduizmu:

Republika Indii to państwo w Azji Południowej, które od północy ograniczone jest pasmami górskimi Karakorum i Himalaji. Z Indiami graniczą: Pakistan, Afganistan, Chiny, Nepal, Bhutan, Birma i Bangladesz, Sri Lanka, Morze Arabskie, Zatoka Bengalska i Morze Andamańskie.
Stolica: New Delhi
Pozostałe wielkie miasta: Bombaj, Delhi, Bangalore, Kalkuta, Madras, Ahmadabad, Hajdarabad, Surat, Kanpur.
Język urzędowy: hindi oraz angielski, ponadto ponad 21 językó konstytucyjnych, jak assamski, bengali, bodo, dogri, kannada, maithili, malajam, nepali, sanskryt, urdu itp.
Ustrój: republika
Powierzchnia: 3 287 590km2
Waluta: 1 rupia indyjska= 100 pajs (paisa) (INR)
Strefa czasowa: UTC+5:30
Kod telefoniczny:+91
Na terenie Indii znajdują się dwie wielkie niziny: Indusu - na zachodzie i Gangesu - na północy. Najważniejsze rzeki: Ganges, Kriszna. Urozmaicony teren tego państwa na południu obfituje w obszary rolnicze, lasy równikowe, w centrum w obszary rolnicze, lasy podzwrotnikowe i na zachodzie w sawanny i pustynie piaszczyste.
Indie dzieli się na 28 stanów, od Andhra Pradesh do Uttar Pradesh. Ludność w roku 200 osiągnęła 1,15mld.
7 podstawowych wyznań dzieli się następująco: 80,5% to hinduiści, 13,4% to muzułmanie, 2,3% to chrześcijanie, 1,84% to sikhowie, 0,76% to buddyści, 0,4%- dżiniści, i żydzi, parsowie oraz bahaici.
Klimat: zwrotnikowy, na północy zwrotnikowo- monsunowy, na południowym zachodzie wilgotny, przechodzący w suchy w zachodniej części Niziny Hindustańskiej. W górach - klimat podzwrotnikowy górski. W Himalajach zima trwa sześć miesięcy. W Indiach występują często cyklony, które niosą ze sobą ulewy.
Temperatury:
styczeń +15 stopni C u stóp Himalajów i +28 stopni C na południu.
maj +27 stopni C aż do +30 stopni C; zaś na pustyni Thar temperatora osiaga +36stopni C. W Delhi często panują upały +44stopni C.
Rzeki Indii:
Łączą się w Oceanie Indyjskim. Czczone przez Hindusów: Ganges- święta rzeka; dopływy Jamuna, Son, Ghaghra i Damodar. W delcie Ganges łączy się z Brahmaputrą.
NAJPIĘKNIEJSZE MIASTA:
DELHI- według tradycji i starego przysłowia mówiono, że kto założy na miejscu Delhi miasto, niechybnie je utraci. I tak w miejscu dzisiejszego Delhi w dziejach historii wyliczyć można istnienie co najmniej ośmiu miast. Mówią o tym zabytki pochodzące z różnych czasów i różnych kultur. Najwspanialszym z nich jest oczywiście Czerwony Fort, wzniesiony z czerwonego piaskowca, przez Szacha Dżachana w latach 1638- 1648. W tym miescu nie jeden raz gosciła Indira Gandhi. Dzięki Gandhiemu flaga Indii jednoczy do dziś wszystkich mieszkańców tej ziemi. Gandhi, który obyczajem hinduskim został skremowany, pozostawił po sobie pamiątkowe miejsce w Raj Ghat- parku, w której do dziś imię Gandhiego przypomina marmurowa płyta.
Dehli, podzielone na część nową i starą, kontrastuje swoim wyglądem i urzeka w specyficzny sposób każdego. Ulica Chandni Chowk, stara, zatłoczona, o tysiącach jarmarków i sklepików, riksz, jest niezwykle kolorowa. Przeciwstawiają się jej ulice New Delhi, które są szerokie, przestronne i nowocześniejsze. W New Delhi czuć do dziś klimat kolonialny i wpływy brytyjskie. Ambasady, urzędy, niedrogie hotele, pokoje z oknami ( co w hotelarstwie Indii zajmuje szczególną rolę).
BOMBAJ- położony na zachodnim wybrzeżu Indii to stolica stanu Maharasztra. Jest to miasto, które powstało na siedmiu wyspach. Już w roku 1300 Radża z Gudżaratu Bhimadewa odnalazł schronienie w tym miejscu, co zaowocowało założeniem miasta, które dopiero rozwinęło się za panowania Anglików. Wówczas powstała nazwa Bombaj- od lokalnego bóstwa Mumbadewi. Koleje losu były bardzo burzliwe- miasto zostało podbite przez sułtanów, sprzedane Portugalii, potem przeszło w ręce Anglików. Dopiero w roku 1784 Bombaj został przejęty przez administrację Indii Brytyjskich.
Obecny Bombaj zajmuje wyspy i wielkie tereny wokół nich, któe zostały opanowane przez slumsy. W części miasta, gdzie znajduje się stary Bombaj, powstały centra handlowe i przemysłowe, aż do terenów wzgórz Malabaru. Na tych wzgórzach wybudowano Wieże Milczenia"- przeznaczone do obrządku religijnego, który może nas zaskakiwać. Na wieżach wystawia się ciała zmarłych, gdzie mieszkają tysiące ptaków padlinożernych. Dokonują tego ludzie wyznający zaratustrianizmu, religii, która jest najstarszą żyjącą religią świata, bowiem wywodzi się z roku 1500 p.n.e.
Wieże Milczenia są ogromne, ich średnica dochodzi do 90 m. Obecnie wieże zostały wchłonięte przez miasto i nie znajdują się już z dala od niego. Nie ma już tak wiele ptaków, szczególnie sępów, które kiedyś królowały na wzgórzu. Tradycja nadal jest kontynuowana jako rodzaj pochówku. Resztki ciała zostają złożone do dołu, wysypanego wapnem i węglem drzewnym.
Styl "indogotycki" jest powszechny w Bombaju, wystarczy wymienić Muzeum Księcia Walii, czy Dworzec Wiktorii. Brama Indii, hotel Tadż Mahal, Ratusz Miejski, Katedra Świętego Tomasza, Plac Crawforda, to najciekawsze zabytki dzisiejszego Bombaju. Najciekawszym z zabytków znajdujących się niedaleko, bo na Wyspie Elefanta, jest wielka statua słonia. Groty na wzgórzach kryją również tajemnice- prowadzą do nich kamienne schody. W VIII wieku powstał tam posąg Śiwy o 6m wysokości, który przedstawia bóstwo w trzech postaciach (Trójca Indyjska)- o trzech twarzach: twarz chwały, twarz groźby, twarz miłości. Świątynia w grocie została zbudowana na kwadracie o boku 43m, oparta na 26 kolumnach i ma bardzo bogatą ikonografię, tak bardzo odmienną od symboliki europejskiej. Królują tu bóstwa Gangesu, Śiwy, Parwati i sceny z ich świętego życia. Niedaleko Bombaju znajduje się również wielkie centrum filmowe znane już wszystkim z nas - to Bollywood.
VARANASI- według legendy założycielem miasta był Manu, który był synem słońca. W tym miejscu narodził się Rama, którego każdy Hindus doskonale zna jako bohatera opowieści z IV wieku. Rama jako wspaniały księżyc przybył na świat by zgładzić demona o nazwie Rawona, dziesięciogłowego potwora, który porwał Śitę, żonę Ramy. Wraz z małpami ruszył na ratunek swojej żonie, odnalazł ją na wyspie Sir. Na jego rozkaz małpy wzniosły pomost ze skał i w ten sposób Rama przedostał się na wyspę. Zgłądził Rawonę i wraz z żoną powrócił do Varanassi.
To jedno z siedmiu świętych miast Hindusów, nad świętą rzeką Ganges. Tu właśnie pielgrzymi z całego obszaru Indii dokonują ablucji- rytualnej oczyszczającej kąpieli. Do rzeki schodzi się schodami o nazwie ghaty. Starsi ludzie dokonują tu ostatnich swoich ablucji i pragną umrzeć w tym właśnie miejscu, by zpostać spalonym na jednej z ghat. Zwłoki palone na stosie to codzienny obraz tego miejsca. Zwykle owinięte w pomarańczowe płótno. Obok stosów gromadzą się rodziny zmarłych, by dokonać rytualnego spalenia ciała swego bliskiego. I można przytoczyć starożytną, egipską maksymę-"jeśli chcesz żyć wiecznie, musisz najpierw umrzeć". W Indiach śmierć oznacza powołanie do życia na nowo, lecz tylko w innym wcieleniu.
KHAJURAHO- wioska, którą odkrył dla cudzoziemców Brytyjczyk, inżynier brytyjskiej armii, Burt w 1838 roku. Jego oczom ukazał się kompleks świątynny pokryty płaskorzeźbami przedstawiającymi ars amandi! Ideą przewodnią tych przedstawień jest miłość niezależna, miłość oparta na czystej miłości, która nie wymaga w zamian niczego, oprócz jej odwzajemnienia.
JAIPUR- to Różowe Miasto, stolica Rajashanu. Historia mówi, że w roku 1876 macharadża Ram Singh, na wieść o rychłej wizycie księcia Walii Edwarda VII rozkazał, by ściany domów na Starym Mieście były pomalowane na różowo. Nie bez racji wybrał ten kolor, gdyż w Indiach róż oznacza gościnność. Pałac Wiatrów wzniesiony w 1799 roku przez wspomnianego macharadżę służyć miał dla dam dworu, które mogłyby się stamtąd przypatrywać życiu zwykłego ludu. Drugim zabytkiem jest ufortyfikowany pałac Amber z 1592 roku, a dojechać do niego można na słoniu.
BIDAR- miejsce lubiane przez Hindusów zmęczonych upałami południa. Do dziś przetrwał uniwersytet koraniczny- Madrasa. Uczono tu języka perskiego, arabskiego i tureckiego, wykładano filozofię i religię, uczono sztuk pięknych i literatury. W XV wieku w mieście wzniesiono pałac, meczet i mauzoleum. Miasto otoczone jest murami obronnymi flankowanymi wieżami. Hindusi doskonale znają się na architekturze ogrodów. Ogród pałacowy jest tego przykładem. Sztuka ta dotarła do Indii przez Persję. Ogród podzielony jest kanałami wodnymi na części i dociera do każdej niemal rośliny. Dobrze nawodnione, wspaniale kwitną i roztaczają piękną woń. Dlatego też hinduskie ogrody zwane są rajskimi.
BELUR-HALEBID - miasto to słynie głównie ze wspaniałej sztuki średniowiecznej (XII i XIII wiek). W budownictwie łączy się elementy świątyń wężowych z z piramidkowymi. Świątynie wznoszone były na planie kwadratu lub prostokąta, a składały się z sali obrzędowej- mandapy, sanktuarium i poprzedzającego je przedsionka. W środku znajdują się kaplice dla bóstw oraz miejsce o kształcie okręgu, w którym tancerki- kapłanki dokonywały rytualnych tańców. Tancerki te zwane były dewadasi.
Tradycja przekazywana była pokoleniowo, wreszcie została zniesiona przez Brytyjczyków w 1925 roku.
Mury świątyni zdobią wspaniałe reliefy, których motywem przewodnim jest historia księcia Ramy i jego żony Sity, zaczerpnięta z Ramajany- eposu z III wieku, który uczy lojalnosci, mądrości, wierności, honoru i rzetelności. I mimo, że wielu Hindusów nie potrafi czytać ani pisać, epos przekazywany jest ustnie przez pokolenia.
MAHABALIPURAM- miasto portowe, w którym istnieje wiele świątyń w grotach, z czasów VII i VIII wieku. Świątynia Kriszny ozdobiona jest zewnętrznym reliefem o długości 32 metrów i wysokości 14 metrów, o tematyce mitologicznej. Niedaleko miasta znajduje się pięć świątyń z jednego kawałka kamienia, w których przedstawiono posągi zwierząt wykute w monolitycznych blokach kamienia.
Świątynia Nadbrzeżna, najstarsza świątynia z bloków kamiennych, zbudowana na kwadratowej podstawie o wielu filarach, które nakrywa część piramidkowa. Brama świątynna zwana gopurą prowadzi na teren świątyni. Następnie wchodzimy do mandapy, sali partej na filarach, zadaszonej płaskim dachem. Serce świątyni znajduje się dalej i przykryte jest zadaszeniem w kształcie piramidki.
Niedaleko miasta zbudowane zostały Tygrysie Groty. Wejściowy portyk ozdobiony został przedstawieniami słoni. Kamienie zostały ustawione w pewien określony sposób, dzięki któremu odbijają się w nich promienie słońca o zachodzie. Rytuał każe okrążyć te kamienie zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
KILKA INFORMACJI DLA WYBIERAJĄCYCH SIĘ DO INDII:
Należy pamiętać, że do Indii trzeba wykupić wizę. Można tego dokonać w Ambasadzie Indii w Warszawie, ul. Rejtana 15, lok.2-7. Telefon: 022/849 58 00. Przygotujcie też 3 zdjęcia i ksero voucheru lub biletu lotniczego.
Podróżować najlepiej jest na jesieni i zimą oraz wczesną wiosną. Potem nastają upały, pora deszczy- monsunów, do tego dochodzi wysoka wilgotność powietrza.
Trzeba zweryfikować swoją książeczkę szczepień i sprawdzić, czy na pewno posiadacie szczepienia przeciw polio, tężcowi i błonicy, durowi brzusznemu, a także żółtaczce A i B. Do tego jeszcze dochodzą tabletki przeciw malarii, na przykład arechin. W razie niestrawności można kupić odpowiednie leki w hinduskich aptekach.
W Indiach warto korzystać z miejscowych biur podróży, po uprzednim ustaleniu ceny.
Trzeba poczytać o tamtejszych obyczajach i uszanować je. We wszystkich świątyniach chodzić należy bez butów. Należy ubierać się skromnie i nie wyzywająco. Nie wolno lewą ręką dotykac przedmiotów kultu, bądź wskazywać nią, a już z pewnością nie wolno nią jeść! Gdy odwiedzamy dom, w którym panują obyczaje hinduskie, zawsze zdejmujemy buty przed wejściem do kuchni. Zwykle do kuchni nie wpuszcza się mężczyzn.

Republika Indii to państwo w Azji Południowej, które od północy ograniczone jest pasmami górskimi Karakorum i Himalaji. Z Indiami graniczą: Pakistan, Afganistan, Chiny, Nepal, Bhutan, Birma i Bangladesz, Sri Lanka, Morze Arabskie, Zatoka Bengalska i Morze Andamańskie.
Stolica: New Delhi
Pozostałe wielkie miasta: Bombaj, Delhi, Bangalore, Kalkuta, Madras, Ahmadabad, Hajdarabad, Surat, Kanpur.Język urzędowy: hindi oraz angielski, ponadto ponad 21 językó konstytucyjnych, jak assamski, bengali, bodo, dogri, kannada, maithili, malajam, nepali, sanskryt, urdu itp.

Ustrój: republika
Powierzchnia: 3 287 590km2
Waluta: 1 rupia indyjska= 100 pajs (paisa) (INR)
Strefa czasowa: UTC+5:30
Kod telefoniczny:+91
Na terenie Indii znajdują się dwie wielkie niziny: Indusu - na zachodzie i Gangesu - na północy. Najważniejsze rzeki: Ganges, Kriszna. Urozmaicony teren tego państwa na południu obfituje w obszary rolnicze, lasy równikowe, w centrum w obszary rolnicze, lasy podzwrotnikowe i na zachodzie w sawanny i pustynie piaszczyste.
Indie dzieli się na 28 stanów, od Andhra Pradesh do Uttar Pradesh. Ludność w roku 200 osiągnęła 1,15mld.
7 podstawowych wyznań dzieli się następująco: 80,5% to hinduiści, 13,4% to muzułmanie, 2,3% to chrześcijanie, 1,84% to sikhowie, 0,76% to buddyści, 0,4%- dżiniści, i żydzi, parsowie oraz bahaici.Klimat: zwrotnikowy, na północy zwrotnikowo- monsunowy, na południowym zachodzie wilgotny, przechodzący w suchy w zachodniej części Niziny Hindustańskiej. W górach - klimat podzwrotnikowy górski. W Himalajach zima trwa sześć miesięcy. W Indiach występują często cyklony, które niosą ze sobą ulewy.
Temperatury:
styczeń +15 stopni C u stóp Himalajów i +28 stopni C na południu.
maj +27 stopni C aż do +30 stopni C; zaś na pustyni Thar temperatora osiaga +36stopni C. W Delhi często panują upały +44stopni C.
Rzeki Indii:
Łączą się w Oceanie Indyjskim. Czczone przez Hindusów: Ganges- święta rzeka; dopływy Jamuna, Son, Ghaghra i Damodar. W delcie Ganges łączy się z Brahmaputrą.

NAJPIĘKNIEJSZE MIASTA:
DELHI- według tradycji i starego przysłowia mówiono, że kto założy na miejscu Delhi miasto, niechybnie je utraci. I tak w miejscu dzisiejszego Delhi w dziejach historii wyliczyć można istnienie co najmniej ośmiu miast. Mówią o tym zabytki pochodzące z różnych czasów i różnych kultur. Najwspanialszym z nich jest oczywiście Czerwony Fort, wzniesiony z czerwonego piaskowca, przez Szacha Dżachana w latach 1638- 1648. W tym miescu nie jeden raz gosciła Indira Gandhi. Dzięki Gandhiemu flaga Indii jednoczy do dziś wszystkich mieszkańców tej ziemi. Gandhi, który obyczajem hinduskim został skremowany, pozostawił po sobie pamiątkowe miejsce w Raj Ghat- parku, w której do dziś imię Gandhiego przypomina marmurowa płyta.
Dehli, podzielone na część nową i starą, kontrastuje swoim wyglądem i urzeka w specyficzny sposób każdego. Ulica Chandni Chowk, stara, zatłoczona, o tysiącach jarmarków i sklepików, riksz, jest niezwykle kolorowa. Przeciwstawiają się jej ulice New Delhi, które są szerokie, przestronne i nowocześniejsze. W New Delhi czuć do dziś klimat kolonialny i wpływy brytyjskie. Ambasady, urzędy, niedrogie hotele, pokoje z oknami ( co w hotelarstwie Indii zajmuje szczególną rolę).BOMBAJ- położony na zachodnim wybrzeżu Indii to stolica stanu Maharasztra. Jest to miasto, które powstało na siedmiu wyspach. Już w roku 1300 Radża z Gudżaratu Bhimadewa odnalazł schronienie w tym miejscu, co zaowocowało założeniem miasta, które dopiero rozwinęło się za panowania Anglików. Wówczas powstała nazwa Bombaj- od lokalnego bóstwa Mumbadewi. Koleje losu były bardzo burzliwe- miasto zostało podbite przez sułtanów, sprzedane Portugalii, potem przeszło w ręce Anglików. Dopiero w roku 1784 Bombaj został przejęty przez administrację Indii Brytyjskich.

Obecny Bombaj zajmuje wyspy i wielkie tereny wokół nich, któe zostały opanowane przez slumsy. W części miasta, gdzie znajduje się stary Bombaj, powstały centra handlowe i przemysłowe, aż do terenów wzgórz Malabaru. Na tych wzgórzach wybudowano Wieże Milczenia"- przeznaczone do obrządku religijnego, który może nas zaskakiwać. Na wieżach wystawia się ciała zmarłych, gdzie mieszkają tysiące ptaków padlinożernych. Dokonują tego ludzie wyznający zaratustrianizmu, religii, która jest najstarszą żyjącą religią świata, bowiem wywodzi się z roku 1500 p.n.e.
Wieże Milczenia są ogromne, ich średnica dochodzi do 90 m. Obecnie wieże zostały wchłonięte przez miasto i nie znajdują się już z dala od niego. Nie ma już tak wiele ptaków, szczególnie sępów, które kiedyś królowały na wzgórzu. Tradycja nadal jest kontynuowana jako rodzaj pochówku. Resztki ciała zostają złożone do dołu, wysypanego wapnem i węglem drzewnym.
Styl "indogotycki" jest powszechny w Bombaju, wystarczy wymienić Muzeum Księcia Walii, czy Dworzec Wiktorii. Brama Indii, hotel Tadż Mahal, Ratusz Miejski, Katedra Świętego Tomasza, Plac Crawforda, to najciekawsze zabytki dzisiejszego Bombaju. Najciekawszym z zabytków znajdujących się niedaleko, bo na Wyspie Elefanta, jest wielka statua słonia. Groty na wzgórzach kryją również tajemnice- prowadzą do nich kamienne schody. W VIII wieku powstał tam posąg Śiwy o 6m wysokości, który przedstawia bóstwo w trzech postaciach (Trójca Indyjska)- o trzech twarzach: twarz chwały, twarz groźby, twarz miłości. Świątynia w grocie została zbudowana na kwadracie o boku 43m, oparta na 26 kolumnach i ma bardzo bogatą ikonografię, tak bardzo odmienną od symboliki europejskiej. Królują tu bóstwa Gangesu, Śiwy, Parwati i sceny z ich świętego życia. Niedaleko Bombaju znajduje się również wielkie centrum filmowe znane już wszystkim z nas - to Bollywood. VARANASI- według legendy założycielem miasta był Manu, który był synem słońca. W tym miejscu narodził się Rama, którego każdy Hindus doskonale zna jako bohatera opowieści z IV wieku. Rama jako wspaniały księżyc przybył na świat by zgładzić demona o nazwie Rawona, dziesięciogłowego potwora, który porwał Śitę, żonę Ramy. Wraz z małpami ruszył na ratunek swojej żonie, odnalazł ją na wyspie Sir. Na jego rozkaz małpy wzniosły pomost ze skał i w ten sposób Rama przedostał się na wyspę. Zgłądził Rawonę i wraz z żoną powrócił do Varanassi.

To jedno z siedmiu świętych miast Hindusów, nad świętą rzeką Ganges. Tu właśnie pielgrzymi z całego obszaru Indii dokonują ablucji- rytualnej oczyszczającej kąpieli. Do rzeki schodzi się schodami o nazwie ghaty. Starsi ludzie dokonują tu ostatnich swoich ablucji i pragną umrzeć w tym właśnie miejscu, by zpostać spalonym na jednej z ghat. Zwłoki palone na stosie to codzienny obraz tego miejsca. Zwykle owinięte w pomarańczowe płótno. Obok stosów gromadzą się rodziny zmarłych, by dokonać rytualnego spalenia ciała swego bliskiego. I można przytoczyć starożytną, egipską maksymę-"jeśli chcesz żyć wiecznie, musisz najpierw umrzeć". W Indiach śmierć oznacza powołanie do życia na nowo, lecz tylko w innym wcieleniu.
KHAJURAHO- wioska, którą odkrył dla cudzoziemców Brytyjczyk, inżynier brytyjskiej armii, Burt w 1838 roku. Jego oczom ukazał się kompleks świątynny pokryty płaskorzeźbami przedstawiającymi ars amandi! Ideą przewodnią tych przedstawień jest miłość niezależna, miłość oparta na czystej miłości, która nie wymaga w zamian niczego, oprócz jej odwzajemnienia.JAIPUR- to Różowe Miasto, stolica Rajashanu. Historia mówi, że w roku 1876 macharadża Ram Singh, na wieść o rychłej wizycie księcia Walii Edwarda VII rozkazał, by ściany domów na Starym Mieście były pomalowane na różowo. Nie bez racji wybrał ten kolor, gdyż w Indiach róż oznacza gościnność. Pałac Wiatrów wzniesiony w 1799 roku przez wspomnianego macharadżę służyć miał dla dam dworu, które mogłyby się stamtąd przypatrywać życiu zwykłego ludu. Drugim zabytkiem jest ufortyfikowany pałac Amber z 1592 roku, a dojechać do niego można na słoniu.
BIDAR- miejsce lubiane przez Hindusów zmęczonych upałami południa. Do dziś przetrwał uniwersytet koraniczny- Madrasa. Uczono tu języka perskiego, arabskiego i tureckiego, wykładano filozofię i religię, uczono sztuk pięknych i literatury. W XV wieku w mieście wzniesiono pałac, meczet i mauzoleum. Miasto otoczone jest murami obronnymi flankowanymi wieżami. Hindusi doskonale znają się na architekturze ogrodów. Ogród pałacowy jest tego przykładem. Sztuka ta dotarła do Indii przez Persję. Ogród podzielony jest kanałami wodnymi na części i dociera do każdej niemal rośliny. Dobrze nawodnione, wspaniale kwitną i roztaczają piękną woń. Dlatego też hinduskie ogrody zwane są rajskimi.
BELUR-HALEBID - miasto to słynie głównie ze wspaniałej sztuki średniowiecznej (XII i XIII wiek). W budownictwie łączy się elementy świątyń wężowych z z piramidkowymi. Świątynie wznoszone były na planie kwadratu lub prostokąta, a składały się z sali obrzędowej- mandapy, sanktuarium i poprzedzającego je przedsionka. W środku znajdują się kaplice dla bóstw oraz miejsce o kształcie okręgu, w którym tancerki- kapłanki dokonywały rytualnych tańców. Tancerki te zwane były dewadasi.
Tradycja przekazywana była pokoleniowo, wreszcie została zniesiona przez Brytyjczyków w 1925 roku.Mury świątyni zdobią wspaniałe reliefy, których motywem przewodnim jest historia księcia Ramy i jego żony Sity, zaczerpnięta z Ramajany- eposu z III wieku, który uczy lojalnosci, mądrości, wierności, honoru i rzetelności. I mimo, że wielu Hindusów nie potrafi czytać ani pisać, epos przekazywany jest ustnie przez pokolenia.
MAHABALIPURAM- miasto portowe, w którym istnieje wiele świątyń w grotach, z czasów VII i VIII wieku. Świątynia Kriszny ozdobiona jest zewnętrznym reliefem o długości 32 metrów i wysokości 14 metrów, o tematyce mitologicznej. Niedaleko miasta znajduje się pięć świątyń z jednego kawałka kamienia, w których przedstawiono posągi zwierząt wykute w monolitycznych blokach kamienia.
Świątynia Nadbrzeżna, najstarsza świątynia z bloków kamiennych, zbudowana na kwadratowej podstawie o wielu filarach, które nakrywa część piramidkowa. Brama świątynna zwana gopurą prowadzi na teren świątyni. Następnie wchodzimy do mandapy, sali partej na filarach, zadaszonej płaskim dachem. Serce świątyni znajduje się dalej i przykryte jest zadaszeniem w kształcie piramidki.
Niedaleko miasta zbudowane zostały Tygrysie Groty. Wejściowy portyk ozdobiony został przedstawieniami słoni. Kamienie zostały ustawione w pewien określony sposób, dzięki któremu odbijają się w nich promienie słońca o zachodzie. Rytuał każe okrążyć te kamienie zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
KILKA INFORMACJI DLA WYBIERAJĄCYCH SIĘ DO INDII:Należy pamiętać, że do Indii trzeba wykupić wizę. Można tego dokonać w Ambasadzie Indii w Warszawie, ul. Rejtana 15, lok.2-7. Telefon: 022/849 58 00. Przygotujcie też 3 zdjęcia i ksero voucheru lub biletu lotniczego.
Podróżować najlepiej jest na jesieni i zimą oraz wczesną wiosną. Potem nastają upały, pora deszczy- monsunów, do tego dochodzi wysoka wilgotność powietrza. Trzeba zweryfikować swoją książeczkę szczepień i sprawdzić, czy na pewno posiadacie szczepienia przeciw polio, tężcowi i błonicy, durowi brzusznemu, a także żółtaczce A i B. Do tego jeszcze dochodzą tabletki przeciw malarii, na przykład arechin. W razie niestrawności można kupić odpowiednie leki w hinduskich aptekach.
W Indiach warto korzystać z miejscowych biur podróży, po uprzednim ustaleniu ceny.
Trzeba poczytać o tamtejszych obyczajach i uszanować je. We wszystkich świątyniach chodzić należy bez butów. Należy ubierać się skromnie i nie wyzywająco. Nie wolno lewą ręką dotykac przedmiotów kultu, bądź wskazywać nią, a już z pewnością nie wolno nią jeść! Gdy odwiedzamy dom, w którym panują obyczaje hinduskie, zawsze zdejmujemy buty przed wejściem do kuchni. Zwykle do kuchni nie wpuszcza się mężczyzn. 
Celem naszego biura jest zorganizowanie udanego urlopu, który spełni Państwa oczekiwania. Profesjonalni przewodnicy turystyczni, doświadczeni rezydenci i instruktorzy pomogą w realizacji Państwa planów. Zapraszam do Urlopowni!
Joanna Moussa, doradca Urlopowni.
info: 0 504 738 725
info@urlopownia.pl
skype:joannatravel
Joanna Moussa, doradca Urlopowni.
info: 0 504 738 725
info@urlopownia.pl
skype:joannatravel
Zapisz się do naszego newslettera!


